بعد از فتح ایران محرابها و مناره ها جای آتشکده ها و پرستشگاه ها را گرفت . کسانی که مدتها از ترانه های طرب انگیز باربد و نکیسا لذت برده بودند رفته رفته با بانگ اذان و نماز و غسل و روزه و حج انس گرفتند.

در برابر سیل هجوم تازیان شهرها و قعله های بسیاری ویران گشت . نعمتها و اموال توانگران را تاراج کردند و غنایم و انفال نهادند. دختران و زنان ایرانی را در بازار مدینه فروختند و سبایا و اسرا خواندند . از مردم به زور باج می گرفتند و جزیه نام می نهادن. همه این کارها را نیز عربان در سایه شمشیر و تازیانه انجام می دادند . هیچ کس آشکارا نمی توانست به دین اسلام اعتراض کند .قتل و حرق و شکنجه تنها جوابی بود که عرب خاصه در عهد امویان به هرگونه اعتراض می داد . تنها زن و شراب و جنگ بود که به آن دل می بستند .

آنقدر وحشی خویی و درنده طلبی داشتند که وقتی به یک شهر حمله می کردند سنگی را از بن عمارت بر می کندند تا زیر دیگ بگذارند یا آن که تیر سقف را بیرون می کشیدند تا زیر خیمه نصب کنند. نوشته اند اعراب از مدائن فرش بزرگی به مدینه آوردن که از بزرگی جایی نبود که آن را بتوان افکند پاره پاره اش کردن و بر سران قوم بخش نمودند . پاره ای از آن را بعدها بیست هزار درم فروختن . جزیه مالیات سرانه وخراج مالیات ارضی بود که ذمی ها مادام که مسلمان نشده بودن طبق قوانین خاصی می بایست بپردازند . چون رفته رفته میزان این مالیاتها بالا می رفت و قدرت پرداخت در مردم نقصان می افت ذمی ها برای آن که از پرداخت این باج ها رها و آسوده شوند اسلام آورند.

منبع : دو قرن سکوت  (( عبدالحسین زرین کوب ))

هرمس و تو مسلمانیم چون در بدو ورودمان به این دنیا ( بدون اینکه از ما سوالی شود ) در گوشمان اذان گفته شد.

و هرگز فرصت انتخاب را نداشتیم و حق تجربه کردن دین دیگری را نداریم چون فقط یک بار کافی است از اسلام خارج شوید تا مرتد و کافر خوانده شوید و دیگر اسلام پذیرای شما نباشد.

*** سشنبه سیاه سی صد و سی صدای صلوات سقوط سکوت مرگبار تسلیت ***